Alas-sais ng umaga, nakapila na ako sa terminal. Alas-otso pa lang, pagod na ako bago pa magsimula ang trabaho.
Sa umpisa, galit ako sa oras na iyon. Parang ninanakaw sa akin. Tapos naisip ko, hindi naman mababawasan ang biyahe kahit maiinis ako araw-araw.
Kaya ginawa kong aklatan ang biyahe. Podcast pauwi, libro papunta. Mga taong hindi ko makakausap kung hindi ako natabihan sa kanila nang isang oras.
Hindi ko sinasabing masarap ang commute. Pero ang oras na akala mo nasayang ay minsan ang tanging oras na para talaga sa iyo lang.