Alas-singko y medya ako gumigising, hindi dahil masipag ako. Gumigising ako nang ganoon kaaga dahil iyon lang ang oras na walang humahanap sa akin.
May ritwal ako. Init ng tubig, timbang ng kape, tatlong minutong hintay. Walang telepono, walang notification. Tunog lang ng tubig at ng kutsarita sa tasa.
Napansin ko na ang mga araw na nilalaktawan ko ito ay ang mga araw na parang habol ako nang habol. Hindi dahil kulang ako sa tulog, kundi dahil nagsimula ang araw ko na may hinahabol na agad.
Kaya kahit gaano kasikip ang iskedyul, hindi ko na ito kinakaltas. Labinlimang minuto lang naman. Pero doon nagsisimula ang buong araw ko.